ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ © 2013. Ειρήνη Ακριτίδου, Παιδίατρος. All Rights Reserved Τρία βήματα για τη διάγνωση του παιδικού άσθματος 1. Ιατρικό ιστορικό Πολύ μεγάλη σημασία για τη διάγνωση του βρογχικού άσθματος έχει ένα πλήρες ιστορικό του παιδιού. Αυτός είναι και ο λόγος που δίνεται ξεχωριστή σημασία στην αρχική συνέντευξή του γιατρού με τους γονείς του μικρού ασθενή ή ακόμα και με τον ίδιο τον ασθενή. 2. Φυσική εξέταση Ο αναπνευστικός συριγμός μπορεί να είναι παρών αλλά μπορεί και να απουσιάζει. Αντίθετα όμως και κάθε παιδί που βήχει ή έχει «γατάκια» στην ακρόαση του αναπνευστικού δεν έχει απαραιτήτως βρογχικό άσθμα. 3. Αντικειμενικές μετρήσεις Εκτός από το ιστορικό, τη φυσική εξέταση υπάρχουν και άλλα διαγνωστικά μέσα. Όταν το επιτρέπει η ηλικία του παιδιού (συνήθως μετά την ηλικία των 4-5 χρονών, γιατί είναι η απαραίτητη η συνεργασία του μικρού ασθενούς), μπορεί να γίνει σπιρομέτρηση, μια εξέταση που δίνει σημαντικές πληροφορίες για την αναπνευστική λειτουργία και βοηθάει στην εκτίμηση της βαρύτητας της νόσου. Ο τακτικός σπιρομετρικός έλεγχος παρέχει χρήσιμες πληροφορίες για την κατάσταση του εύρους των αεραγωγών και την αποτελεσματικότητα της χορηγούμενης θεραπείας. Το παιδί και οι γονείς μπορούν να εκπαιδευτούν επίσης από τον παιδίατρο στη χρήση του ροόμετρου. Με το ροόμετρο μπορεί ο μικρός ασθενής  να καταγράφει καθημερινά στο σπίτι του μια αδρή παράμετρο της αναπνευστικής λειτουργίας και είναι έτσι σε θέση να αναγνωρίσει ταχέως κάποια δυσκολία στην αναπνοή του, ακόμη και πριν παρουσιαστεί ο βήχας και ο συριγμός. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να αντιδράσει πολύ έγκαιρα, λαμβάνοντας τα κατάλληλα φάρμακα. Ακόμη μπορεί να καταγράφει καθημερινά τις τιμές σε ένα ειδικό ημερολόγιο και δίνει έτσι τη δυνατότητα της καλύτερης παρακολούθησης του παιδιού από τον παιδίατρο και της πιο στοχευμένης θεραπείας. Τέλος συχνά συμβάλλει στη διάγνωση αλλά κυρίως στη θεραπεία  ένας αλλεργιολογικός έλεγχος (skin test,rast test), ο οποίος μπορεί να γίνει και με μια απλή εξέταση αίματος. Θα πρέπει να θυμόμαστε πάντως, ότι και εδώ ο έλεγχος πρέπει να γίνεται στοχευμένα, με βάση το ιστορικό και την ηλικία του παιδιού και να ερμηνεύονται οι εξετάσεις σε συνδυασμό με όλες τις πληροφορίες που υπάρχουν για τον ασθενή. Διότι η λανθασμένη διάγνωση κυρίως τροφικών αλλεργιών και η αποφυγή πολλαπλών τροφών σε ένα παιδί λόγω λανθασμένων πεποιθήσεων των γονιών ή και αστήρικτων εκτιμήσεων του θεράποντος ιατρού είναι εξίσου ζημιογόνες για ένα παιδί. ΔΙΑΓΝΩΣΗ