Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΘΗΛΑΣΜΟΥ © 2013. Ειρήνη Ακριτίδου, Παιδίατρος. All Rights Reserved Τα πρώτα σημάδια πείνας  δεν αξιολογούνται συχνά από τους γονείς. Έτσι ένα βρέφος που πεινάει ξυπνά αρχικά και κάνει θηλαστικές κινήσεις με το στόμα του, στη συνέχεια αρχίζει να κουνάει τα άνω και κάτω άκρα,  βάζει τα δάκτυλά του στο στόμα και τα πιπιλάει. Τέλος, όταν φτάσει σε απόγνωση, το βρέφος κλαίει. Είναι σημαωτικό να γνωρίζουν και να αναγνωρίζουν οι γονείς τα πρώτα σημάδια πείνας του μωρού τους πριν αυτό  φτάσει σε σημείο να εκνευριστεί και να δυσχεραίνει έτσι τον θηλασμό.   Προκειμένου το βρέφος να ξεκινήσει το θηλασμό θα πρέπει να είναι ξύπνιο και ήρεμο (εάν το βρέφος κλαίει θα πρέπει να ηρεμήσει προτού του προσφερθεί το στήθος) ή να βρίσκεται στην φάση του ελαφρύ ύπνου  (εάν είναι σε βαθύ ύπνο δεν θα αποκριθεί στα ερεθίσματα που θα του δώσει η μητέρα). Η μητέρα θα πρέπει να καθίσει αναπαυτικά με καλή υποστήριξη της πλάτης της και να φέρει όσο πιο κοντά γίνεται το βρέφος  της. Για να διευκολύνει την τοποθέτηση του βρέφους στο στήθος, η μητέρα μπορεί να κρατήσει αρχικά το στήθος της με τα δάκτυλά της να σχηματίζουν το “C” (μισοφέγγαρο) δηλαδή τα τέσσερα δάκτυλα να  στηρίζουν το κάτω τμήμα του στήθους και τον αντίχειρα να βρίσκεται στο πάνω τμήμα του στήθους. Όλα τα  δάκτυλα θα πρέπει να είναι απομακρυσμένα από την θηλαία άλω ώστε να μην εμποδίζουν την είσοδο της στο  στόμα του βρέφους. Τα δάχτυλα θα μπορούν να απομακρυνθούν εντελώς μετά την έναρξη του θηλασμού.  Η μητέρα ακουμπώντας τη θηλή του στήθους της στο άνω χείλος του βρέφους διεγείρει αντανακλαστικό που  ωθεί το βρέφος να ανοίξει το στόμα του. Η μητέρα θα πρέπει να έχει την υπομονή μέχρι το βρέφος να ανοίξει το  στόμα σε τέτοια έκταση ώστε μέσα σε αυτό να χωρέσει όχι μόνον η θηλή, αλλά και η θηλαία άλως. Μόλις λοιπόν  το βρέφος ανοίξει καλά το στόμα, η μητέρα θα πρέπει να σπρώξει ελαφρά το κεφάλι του προς το στήθος της  εισάγοντας το στο στόμα του.  Είναι φυσιολογικό η μητέρα, τα πρώτα δευτερόλεπτα του θηλασμού (όταν το βρέφος αρχίζει να πραγματοποιεί  θηλαστικές κινήσεις), να αισθανθεί μια ενόχληση. Εάν όμως ο πόνος διαρκεί περισσότερο, τότε σημαίνει ότι το  βρέφος δεν έχει τοποθετηθεί σωστά στο στήθος. Στην περίπτωση αυτή η μητέρα θα πρέπει να απομακρύνει το  βρέφος από το στήθος και να προσπαθήσει ξανά. Η απομάκρυνση του βρέφους από το στήθος ποτέ δεν πρέπει  να γίνεται με απλό τράβηγμα του καθώς μπορεί να τραυματίσει τη θηλή και τη θηλαία άλω. Θα πρέπει η μητέρα  να εισάγει το μικρό δάκτυλο του χεριού της (από την γωνία του στόματος) στην στοματική κοιλότητα του βρέφους και απαλά να το απομακρύνει από το στήθος.  Η μητέρα προσφέρει το ένα στήθος μέχρι τη χρονική στιγμή που το βρέφος θα αποφασίσει ότι έχει τελειώσει το γεύμα του ή ότι θέλει να αλλάξει στήθος. Η μητέρα καταλαβαίνει ότι συμβαίνει αυτό όταν το βρέφος  αυθόρμητα αφήνει το στήθος ή σταματά για αρκετή ώρα τις ρυθμικές θηλαστικές κινήσεις ή κοιμάται με τη θηλή στο στόμα.  Κατόπιν η μητέρα θα πρέπει να βοηθήσει το βρέφος να βγάλει τυχόν αέρια. Για να το κάνει αυτό κρατά το βρέφος στα πόδια της (όρθιο ή σε καθιστή θέση) ή στον ώμο της και είτε του τρίβει, είτε του κτυπά ελαφρά  την πλάτη.   Στην συνέχεια εάν το βρέφος δείχνει εκ νέου σημάδια πείνας, του προσφέρεται ξανά το ίδιο στήθος (προκειμένου να λάβει το γάλα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπίδια). Εάν το βρέφος δεν δείχνει ενδιαφέρον για το  ίδιο στήθος τότε του προσφέρεται το άλλο στήθος, στο οποίο συνεχίζει τον θηλασμό μέχρι να αποφασίσει να σταματήσει ξανά (δεν είναι απόλυτος κανόνας).  ΠΡΟΣΟΧΗ: Κατά τη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων του θηλασμού, δηλαδή κατά τη περίοδο εγκατάστασης του θηλασμού επειδή επιδιώκουμε το συχνό ερεθισμό και των δύο μαστών, η παραπάνω διαδικασία  διαφοροποιείται. Έτσι αφότου το βρέφος αφήσει το πρώτο στήθος, του προσφέρεται το άλλο στήθος ώστε να δεχτεί και αυτό ερέθισμα.   Η μητέρα ΔΕΝ θα πρέπει να θέτει χρονικό όριο θηλασμού σε κάθε στήθος, απομακρύνοντας το βρέφος από το ένα στήθος (προκειμένου να του προσφέρει το άλλο στήθος) ενώ το ίδιο θέλει να συνεχίσει να  θηλάζει σε αυτό. Η μητέρα θα πρέπει να αφήνει το βρέφος της να αποφασίσει το ίδιο πότε θα απομακρυνθεί από το πρώτο στήθος.  Η μητέρα αφού βεβαιωθεί πως το βρέφος της δεν επιθυμεί να συνεχίσει στο ίδιο στήθος τότε μόνον να του προσφέρει το δεύτερο στήθος.  Δεν έχει σημασία εάν το βρέφος επιθυμεί να θηλάζει μόνον από το ένα στήθος σε κάθε θηλασμό (ορισμένα βρέφη ικανοποιούνται πίνοντας γάλα μόνο από το ένα στήθος σε κάθε θηλασμό ενώ άλλα συνηθίζουν  να πίνουν και από τα δύο στήθη).  Στον επόμενο θηλασμό θα πρέπει να προσφερθεί στο βρέφος το άλλο στήθος (ώστε εναλλάξ να αδειάζει πλήρως καθένα από αυτά) 
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ